Kırılabilirlikle ilgili teoriler, kırıcıya beslenen malzemeden üretilen kırılmış malzeme ile bu işlem için kullanılan enerfi miktarının ilişkisine dayanmaktadır. Bu konuda bir çok teori olmasına rağman, hiçbiri kouya kesin çözüm getirmemektedir. Buradaki en büyük problem verilen enerjinin büyük bir kısmını kırıcı ve öğütücü makinanın kendisi tarafından harcanması ve enerjinin çok küçük bir miktarının malzemenin kırılamsına direkt olarak kullanılmasıdır.
a)
Rittinger TeorisiKırma işleminde kullanılan enerji kırılan parçanın yeni yüzey alanıyla ilişkilidir.
E= K(1/D2 - 1/D1)
E--> Kullanılan Enerji
D1--> Beslenen Parça Boyutu
D2--> Üretilen Parça Boyutu
K---> Sabit
b)
Kick TeorisiKullanılan enerji kırılan parçanın hacmindeki azalma ile ilişkilidir.
R= f/p
R--> Kırılma Oranı
f--> Beslenen Parça Çapı
p--> Üretilen Parça Çapı
c)
Bond TeorisiKullanılan enerji, kırılan parçanın çatlak boyu ile ilişkili olup, beslenen parçaya ait hesaplanan enerjiden üretilen parçaya ait hesağlanan enerjinin çıkartılamsı ile bulunur.
Kırılmayı Etkileyen Faktörler1- İstenilen parça boyutu küçüldükçe kırılma zorlaşır.
2- Sertlik, dayanım, yoğunluk, gözeneklilik arttıkça kırılabilirlik azalır.
3- Aşındırıcılık ve yapışkanlık arttıkça kırılabilirlik azalır.
4- Nem oranı arttıkça kırılma zorlaşır.
5- Mineralojik ve petrografik yapı kırılabilirliği direkt etkiler.
Konu: Boyut Küçültme Teorileri (Okunma sayısı 1580 defa)
