Kolon FlotasyonuMekanik flotasyon hücrelerinde karıştırma sonucunda oluşan türbülans ince gang tanelerinin konsantreye kaçmasına ve kabarcıktanecik bağlarının kopmasına neden olmaktadır.
Bu sakıncaların ortadan kaldırılması için Bautin ve Tremblay tarafından 1960 yılında ince uzun bir hücre geliştirilmiştir. Kanada kolonu olarak bilinen bu ilk klasik kolonda, herhangi bir karıştırma sistemine ihtiyaç duyulmadan küçük çaplı kabarcıklar elde edilebilmektedir. Bu sistemde, kompresörden gelen hava gözenekli bir malzemeden geçirilerek hücrenin tabanına verilmektedir. Besleme ise köpük tabakasının hemen altından yapılmaktadır. Şekil 5’de görüldüğü gibi kolon flotasyonunda başlıca 2 bölge oluşmaktadır. Yukarıdan aşağıya doğru inen tanelerin aşağıdan yukarıya doğru yükselen hava kabarcıklarıyla çarpıştığı ya da temas kurduğu bölgeye
“toplama bölgesi”, köpük ürününün yıkandığı bölgeye ise
“temizleme bölgesi” denilmektedir. Endüstriyel uygulamalarda kolonların çapları 3 m’ye boyları ise 15 m’ye kadar çıkabilmektedir. Kolon flotasyonundaki sakin akış koşulları, kalın köpük
tabakası (1-1.5 m), yıkama suyunun varlığı ve küçük çaplı kabarcıkların elde edilebilmesi çok ince cevherlerin yüksek verim ve yüksek tenörle zenginleştirilebilmesine olanak sağlamıştır. Kolon flotasyonun en büyük sakıncası ise kabarcık
üreteci sistemlerinin (sparger) sık sık tıkanması ve tanelerin hücre içerisinde kalma süresinin oldukça yüksek (düşük kapasite) olmasıdır. Bu sakıncaların ortadan kaldırılması için
Leeds, Dolgulu (Packed), Flotaire, Hydrochem, Microcel,
Deister, CFC (Siklonik Flotasyon Kolonu), Siklomikro kabarcık kolonu, CPT kolonu, Turbo kolon, Temas kolonu, VersafloTM, Monarch IGF, SelectaFlotTM, VOSCell ve HSBFC gibi alternatif kolon tipleri tasarlanmıştır.

Şekil 5. Klasik kolon flotasyonu