----------------------- ---------------

Gönderen Konu: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi  (Okunma sayısı 3156 defa)   Share 

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« : 28 Şubat 2009, 20:16:27 »
0
1. GİRİŞ 
1.1. Raporun  Amacı 

Bu rapor, Kocadere üzerinde inşasına devam edilen Çokal Barajı sol sahil enjeksiyon ve ulaşım tünellerinde oluşan kabarmaların, kapanmaların ve tahkimatlarda meydana gelen deformasyonların (Şekil1.1) hangi etkenlerden kaynaklandığına ve bunların iyileştirilmelerine ilişkin etütleri kapsamaktadır. Bu amaçla, sol sahil enjeksiyon ve ulaşım tünellerinde yerinde deneyler, ölçümler yapılmış, laboratuvar deneyleri için bozulmuş ve bozulmamış numuneler alınmıştır. Tüm bu araştırma ve sonuçlar değerlendirilerek, sol sahil enjeksiyon ve ulaşım tünellerine ait etüt raporu hazırlanmıştır.


Şekil 1.1. Galerilerdeki kabarmalar


1.2. Etüt  Alanının  Yeri  ve  Ulaşım  İnceleme alanı 361 – 40541 enlem daireleri ile 26.441 - 2719 boylam daireleri arasında yer alır. Ulaşım Çanakkale İli’nden, Çanakkale İli Eceabat İlçesi’ne Deniz Yollarına ait Feribot aracı ile gelinebilir. Daha sonra Eceabat-Gelibolu-Evreşe karayolu izlenerek baraj aksına ulaşılır. Ayrıca, Çanakkale İli Lapseki İlçesi’nden Feribot aracı ile Gelibolu İlçesi’ne de gelinebilir. Buradan Gelibolu-Evreşe karayolu izlenerek (40 km) baraj aksına ulaşılır. Edirne İli yönünden ise Keşan İlçesi’ne, oradanda 20 km asfalt yol ile Evreşe Nahiyesi’ne gelinir. Buradan 12 km’lik asfalt yol ile aks yerine ulaşılır (EK-1).

1.3. Önceki Çalışmalar
 Çokal barajı mühendislik çalışmaları 1967-1982 yılları arasında yapılmıştır. Çalışmalar 1967 yılında jeolog Refik KILIÇ tarafından başlatılmış ve rapor edilmiştir. Daha sonraki çalışmalar, 1977 yılında jeolog Hikmet BALTA tarafından yürütülmüştür. Ancak bu çalışmalarla ilgili herhangi bir rapor mevcut değildir. Ayrıca 1975 yılında jeolog Ömer ÇUHADAR tarafından proje sahasının hava fotoğraflarında yapılmış ve raporu yazılmıştır. Daha sonra 1982 yılında jeoloji mühendisi Mustafa SIRMAN tarafından Mühendislik Jeolojisi Planlama Raporu hazırlanmıştır.

2.  ETÜT  ALANININ  GENEL JEOLOJİSİ 
Çokal Barajı çevresi jeolojik birimi Eosen yaşlı fliş formasyonudur. Birim, grimsi-kahverengimsi renkli, ardalanmalı yanal ve düşey geçişli olup kumtaşı, silttaşı ve kiltaşı üyelerinden oluşmuştur.
 Kumtaşı: Birim, grimsi-kahverengimsi renkli, orta-kalın tabakalı, karbonat çimentolu, parçalı-kırıklı, orta sıkı, taze yüzeyleri grimsi, alterasyona uğrayan yüzeyleri kahverengimsi olup, orta sert özelliğindedir.
 Silttaşı: Birim, grimsi-yeşilimsi renkli, ince-orta katmanlı, çoğun altere olmuş, karbonat çimentolu, yer yer kumtaşı ara katkılı ve kırılgan olup yanal geçişli özellik sunmaktadırlar.

Kiltaşı: Grimsi-mavimsi-yeşilimsi renkli, laminalı-ince katmanlı olup çoğun altere özelliklidir.
Kumtaşlarının baskın olduğu bölgeler sağlam görünümlüdür. Silttaşı ve kiltaşlarının yoğun olduğu kesimlerde alterasyon çok fazladır. Birimde ezilme, paralanma, sıkışma ve fay zonlarının fazlalığı alterasyonları hızlandırmıştır.

Tabaka kalınlıkları 3 cm ile 12 m arasında değişmektedir. Genel olarak 100-200 SE’ya eğimlidirler. Kumtaşları sert ve sağlam çimentolu olup, taze yüzeyleri mavimsi, alterasyona uğrayan yüzeyleri kahve rengi-kırmızıdır. İnce tabakalı ve sık yanal geçişli silttaşı-kiltaşı kırılgandır bir özellik göstermektedir. Aks yerinde rastlanmayan mikrokonglomeralara göl alanında rastlanılmıştır. Flişlerinde tabaka eğimleri, aktif tektonizma nedeniyle yersel olarak farklılıklar göstermektedir. Eğimler genellikle yatay, yataya yakın olup, süreksizliklerin olduğu kesimlerde farklı eğimler görülmektedir.
Yamaç molozu, sol ve sağ sahilde örtü şeklinde mevcut olup kalınlığı yer yer 5.0 m’ ye varmaktadır. Göl alanında ise 1.0-2.0 m’yi geçmemektedir. Bağlayıcı maddesi siltten oluşmaktadır. Alüvyon ise vadi içinde 5.0-20.0 m kalınlıkta, 200 m genişliktedir. Genellikle silt, ince taneli kum ve az miktarda çakıldan oluşmuştur.

Etüt alanı; Bakanlar Kurulu’ nun 18 Nisan 1996 tarih ve 96/8109 sayılı kararı ile yürürlüğe giren Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Türkiye Deprem Bölgeleri Haritasına göre, 1. Derece Deprem Bölgesine girmekte olup, aktif fay özelliği gösteren Gazipaşa Fayına 2 km mesafededir (Şekil 2.1).


Şekil 2.1. Marmara Bölgesi tektonik haritası


Çokal Barajı’nın yaklaşık 2 km güneyinden etkin Saros-Gaziköy Fayı (Kuzey Anadolu Fayı) geçmektedir. Mihailovic (1927, 1933)’e göre, bölgede MÖ 279 ile MS 1912 yılına kadar geçmiş bulunan 2190 yıl boyunca 94 tane yıkıcı deprem olmuştur. Saros-Gaziköy Fayı en son 1912 yılında hareket edip 7,4 M büyüklüğünde yıkıcı depreme neden olmuştur. Fay zonu 60 km uzunluğunda ve 10 km genişliğindedir (Ateş ve Tabban (1976), Macovie (1912)). Fay doğrultu atımlı olup yer yer bu atım 3 m’ye varmaktadır. Deniz, göl ve nehir kıyılarında sıvılaşmaya neden olmuştur. Bu tür olayların 200 km uzaklıklarda bile etkili olduğunu belirtmişlerdir.

Saros-Gaziköy Fayının hareketine bağlı olarak ikincil kırıklar da oluşmuştur. Bu ikincil kırıklar, ezilme, paralanma, sıkışma ve makaslanma zonları şeklinde, ana faya bağlı olarak verevine devam etmektedir. Bu ikincil faylar, dolusavak ekseninin sağ yakasında belirgin bir şekilde görülmekte olup (Ece fayı), bölgesince haritaya işlenmiştir (EK-2). Ece Fayı, ekseni verevine keserek, enerji kırıcı havuzun sol yakasından dışarı çıkarak yapıyı terk etmiştir. Yine haritada gösterildiği şekilde sağ yakada 2 adet fay mevcuttur. Ayrıca Sırman, M. (Edirne DSİ (1982) Gökbüet Projesi Çokal Barajı Mühendislik Jeolojisi Planlama Raporu)’nda, aks yerinin sol yakasından (gövde altından) başlayıp, dolusavak mansabını verevine kesen bir fay olduğunu belirtmiştir. Faydan kaynaklanan bu süreksizlikler birimin içinde gerilmelere neden olmaktadır. Eklem setleri boyunca sızan sular, birimin hızlı alterasyonuna neden olmuşlardır. Dolayısıyla, ikincil kırıklar boyunca ve alterasyonun yoğun olduğu kesimlerde büyük heyelanlara sebebiyet vermişlerdir.
   
Dolusavak şevlerindeki birincil heyelanları, fay düzlemleri ve alterasyon denetlemektedir. Ayrıca, kumtaşlarından sızan sular, silttaşları ve kiltaşlarının geçirimsiz olmalarından dolayı aşağı sızamamaktadır. Dolayısıyla silt ve kiltaşlarının üst yüzeyleri, sızan suların etkisiyle kayganlaşmakta ve kayma düzlemleri oluşmaktadır. Şev eğimlerinin (düşey=2.5 , yatay=1) yüksek olması ve yer çekiminden dolayı zaman içerisinde ikincil heyelanlar meydana geldiği açıklanmaktadır ( Tozak, 1999 ).

Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982



Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #1 : 28 Şubat 2009, 20:23:34 »
0
3. SOL SAHİL ENJEKSİYON  VE ULAŞIM GALERİLERİ  ETÜT ÇALIŞMALAR

3.1. Çokal Barajı ve Galerilerin Genel Durumu

Çokal Barajı inşaatına 01.05.1997 yılında başlanmış, işin başlamasından bugüne kadar, beton tesisleri ulaşım yolu, taş ve kil ocağı yolu, karşıya bağlantı yolu, tuvenan malzeme ocağı yolu, zayiat deposu yolu, derivasyon giriş-çıkış yapıları yolu, su alma yapısı kazısı yolu, Çokal-Yünlüce Köyleri arası yolu ile 2-3 nolu malzeme ocağı yolları tamamlanmıştır. 417 m uzunluğundaki derivasyon tünelinde 9462 m3 kazı yapılmış, 3404 m3 kaplama betonu dökülmüş, 2995 m enjeksiyon delgisi yapılıp 278 m3’ü kontak 216 m3’ü konsolidasyon olmak üzere toplam 494 m3 katı  madde basılmıştır.

- Sağ sahil enjeksiyon ulaşım galerisi fliş birimi (kumtaşı-kiltaşı-silttaşı) içerisinde açılmış olup, kazı yarıçapı 2,36 m ve atnalı kesitlidir. 2333 m3 olan birinci kademe kazısı tamamlanmıştır.
 
-Sağ sahil enjeksiyon galerisi fliş birimi (kumtaşı-kiltaşı-silttaşı) içerisinde aynı çap ve kesitli olup açımı tamamlanmıştır. Açılan kesimde şatkrit+telkafes+çelik iksa desteklemesi yapılmıştır. Bu galerilerde yer yer damlama ve terlemeden başka sorunla karşılaşılmadığı belirtilmiştir. Sağ sahil galerileri için Terzaghi sınıflamasına göre 4. sınıf kaya tanımlaması yapılmıştır.

- Sol sahil enjeksiyon ulaşım galerisi fliş birimi (kumtaşı-kiltaşı-silttaşı) içerisinde açılmış olup, 229 m uzunluğunda, kazı yarıçapı 2,36 m ve at nalı kesitlidir. Galerinin kazısı (4388 m3) 2001 yılı içerisinde tamamlanmıştır (EK-3). Sol sahil ulaşım galerisinin 0+157 km’den itibaren nemli kil zonuna girilmiş bu kısımda -16 lık iksa aralıkları 0.5 m’ye indirilmiş, iksa ayakları -16  profili ile karşılıklı bağlanmış ve ayrıca iksa tabanlarında her iki yanda boyuna profiller yerleştirilerek kaynakla sabitlenmiştir. Bu destekleme sistemi  0+157 km’den 0+226.9 km’ye kadar uygulanmıştır. Sol sahil enjeksiyon ulaşım galerisinde 29.03.2002 tarihinde Bölge ve Şube Müdürlüğü elemanlarınca yapılan incelemeler sonucu deforme olan enine gergiler kesilmiş, yerine yenileri yerleştirilmiştir. Ancak deformasyonların durmaması nedeniyle enine gergiler yeniden bozulmuş ve bozulan gergiler kesilerek 0.25 m aralıklarla yeniden enine gergiler yerleştirilmiştir.
 -Sol sahil enjeksiyon galerisi, kumtaşı, çamurtaşı, silttaşı ve kiltaşı birimlerinden oluşan fliş formasyonu içerisinde açılmıştır. Galerinin 0+000 - 0+175. km’leri arasında zemin kiltaşı olup, kazı destekleme sistemi; -16 lık iksa aralıkları 1,0 m, tel kafes zemine ankreli ve kesit+şatkrit şeklindedir. 0+175 – 0+221.56 km arası zemin ıslak, yer yer su geliri görülen killi olup, uygulanan ilave destekleme sistemi; iksa aralıkları 0.5 m, iksa ayakları -16 profili  ile karşılıklı bağlı, iksa tabanları boyuna profiller atılarak kaynakla sabitlenmiştir.        0+221.56 – 0+281 km arası zemin kiltaşı olup, kazı destekleme sistemi; iksa aralıkları     1.0 m tel kafes+şotkrit kaplamadır. 0+281 km’den itibaren ise zemin ıslak kil olup, kazı destekleme sistemi; iksa aralıkları 0.5 m iksa ayakları -16 profili ile karşılıklı bağlı tabanları boyuna profiller atılarak kaynakla sabitlenmiştir.

Sol sahil enjeksiyon ulaşım galerisinde 29.03.2002 tarihinde Bölge ve Şube Müdürlüğü elemanlarınca yapılan incelemeler sonucu, deforme olan enine gergiler kesilmiş (Şekil 3.1), yerine yenileri yerleştirilmiştir. Ancak, deformasyonların durmaması nedeniyle enine gergiler yeniden bozulmuş, kabaran kısımlar traşlanmış, bozulan gergiler kesilerek 0.25 m aralıklarla yeniden enine gergiler yerleştirilmiş (Şekil 3.2) ve zemine çakıl malzeme dökülmüştür (Şekil 3.3).

Şekil 3.1. Deforme olan enine gergilerin kesilmesi



Şekil 3.2. Enine gergilerin yeniden yerleştirilmesi


Şekil 3.3. Zemine çakıl malzeme döşenmesi

3.2. Galerilerde Yapılan Çalışmalar

Sol Sahil Enjeksiyon ve Ulaşım Galerilerdeki kazı sonrası deformasyonların başlaması ve gözlendiği süreler içinde deformasyonların durmaması nedeniyle etüt çalışmalarına başlanmıştır.

Galerilerdeki çalışmalara, kabarma, kırılma-çatlama gibi etkili deformasyonların bulunduğu kısımlarda ağırlık verilmiştir. Bu kısımların öncelikle iyileştirilmesi durumunda tüm galerilerin kayda değer  bir sorunla karşılaşılmayacağı düşünülmektedir. Dolayısıyla buradan elde edilen sonuçların çalışma alanında yer alan altere fliş malzemesinin tamamını temsil ettiği kabul edilmiştir.

Galerilerdeki oluşmuş deplasmanların takibi için belirli kesitlerde zamana bağlı olarak deformasyon ölçümlerine devam edilmiştir.

Enjeksiyon ve Ulaşım galerilerinde, tünel çevresindeki gevşeme zonunun sınırları tespit etmek amacıyla presiometre deneyleri yapılmıştır.

Ayrıca, tünellerin gerekli görülen çeşitli bölgelerinden bozulmuş ve bozulmamış numuneler alınarak,  birimlerin indeks ve dayanım parametreleri tespit edilmeye çalışılmıştır. Tünele gelen sulardan alınan örneklerde kimyasal analizler yapılmıştır.

3.2.1. Presiometre Deneyleri

Tünel çevresinde yer alan birimlerin mukavemet parametrelerini belirlemek, gevşeme zonlarının kalınlığını tespit etmek ve fay zonunun galeriler üzerine olan etkilerini karşılaştırabilmek amacıyla presiometre deneylerine başvurulmuştur. Bu amaç çerçevesinde, galeri içerisinde 4 lokasyon belirlenmiştir. Bu lokasyonlarda 12-15 m uzunluklarında, toplam 7 adet presiometre sondaj kuyusun açılmıştır. Bu kuyularda amaca uygun olarak belirli aralıklarla sistematik olarak presiometre deneyleri gerçekleştirilmiştir.


Presiometre Deney lokasyonları :

1- U-PRSK-1: Sağlam flişlerin mukavemet parametrelerini elde etmek üzere ulaştırma galerisi 0+135.00 km’de düşey yukarı yönde açılmıştır.
Diğer deney lokasyonları deformasyonların olduğu ve su gelirinin olduğu kesimlerde seçilmiştir.
2- U-PRSK-2 : Ulaştırma galerisinin 0+208.00 km’sinde, 45’lik ışınsal olmak üzere 4 kuyu açılmıştır.
3- E-PRSK-3 : Enjeksiyon galerisinin 0+270.00 km’sinde düşey yukarı yönde açılmıştır.
4- E-PRSK-4 : Enjeksiyon galerisinin 0+280.00 km’sinde düşey aşağı yönde açılmıştır (EK-4).

3.2.2. Drenaj Çalışmaları

Sol sahil enjeksiyon ve ulaşım galerilerinin kırıklı çatlaklı zonlardan (tahmini fay zonu) geçtiği kesimlerinde, su gelirleri görülmektedir. Bu su, killeşmiş flişle temas ettiği zaman kilin özelliklerine bağlı olarak kabarmalara neden olmaktadır. Tünellerde kabarma sorunuyla mücadelenin en etkin ve kolay yolu, suyu killeşmiş zemine temas ettirmeden dışarı atmaktır. Bu amaçla, galerilerin su gelen kesimlerinde drenaj delikleri açılarak, perfore borular yerleştirilmiş ve tünel çevresinde bulunan gözenek sularının ve yer altı sularının toplanarak, galeri dışarı atılması hedeflenmiştir.

3.2.3.  Deformasyon Ölçümleri

Uygulanan destekleme sistemine rağmen 28.02.2002 tarihinde Marmara Denizi’nde oluşan ve baraj civarında hissedilen 4.8 şiddetindeki depremden sonra, 18.03.2002 tarihinde galeride yapılan kontrolde özellikle iksa ayaklarında eksene doğru sapmaların olduğu, iksa ayaklarını birbirine bağlayan enine profillerin yanal baskılar nedeniyle kabardığı ve kesitte (0+169 km’de ) 50 cm’ye yakın daralmalar olduğu gözlenmiştir. Bu durum ise iksa ayaklarını birbirine bağlayan profillerin mevcut baskılar altında yetersiz kaldığını göstermektedir. Bu deplasmanların izlenmesi amacıyla, 28.03.2002 tarihinden itibaren farklı kesitlerde  enjeksiyon galerisinde (Çizelge 3.1) ve ulaşım galerisinde (Çizelge 3.2), totalstation adlı aletle deformasyon ölçüleri alınmaya başlanmıştır

Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982

Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #2 : 28 Şubat 2009, 20:30:33 »
0
3.2.4. Numunelerin Alınması ve Laboratuvar Çalışmaları

Çokal Barajı sol sahil galerilerindeki deformasyonların, ilk gözlemler sonrası suya bağlı olarak oluştuğu düşünülmüştür. Sorunların su kaynaklı olup olmadığının anlaşılabilmesi için, kilin türü ve indeks özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Bu amaçla, bölgesince uygun görülen lokasyonlardan klasik yöntemlerle bozulmamış (UD) numuneler alınamamış, bu nedenle bozulmuş (D) numuneler alınarak XXV. Bölge Müdürlüğü Kalite Kontrol ve Laboratuvar Şube Müdürlüğü Merkez Laboratuvarına ve DSİ TAKK Laboratuvarlarına gönderilmiştir.
 
Analiz sonuçlarının olabildiğince hatasız elde edilebilmesi amacıyla, özel çakma yöntemine uygun tüplerle bozulmamış numune alınmasına karar verilmiştir. Ancak, gönderilen bozulmamış numunelerin tüplerin içerisine sıkışmaları nedeniyle, numunelerin bozulmadan çıkarılamayacağı görülmüştür. Bu nedenle, tüpler kaynakla kesilmiştir. Ancak, bu işlem sonrası elde edilen numunelerin deney yapmaya (c, , qu,) uygun olmadığına karar verilmiştir. Sadece bir adet numunede serbest basınç deneyi (qu) gerçekleştirilebilmiştir.

4. ÇALIŞMALARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

4.1. Galerilerde Yapılan Çalışmaların Değerlendirilmesi

Sol sahil enjeksiyon ve ulaşım galerilerinde yapılan gözlemler ve deneyler sonuçlandırıldıktan sonra, elde edilen parametrelerin değerlendirilmesine gidilmiştir.

4.1.1. Presiometre Deneylerinin Değerlendirilmesi

U-PRSK-1 lokasyonunda sistematik olarak yapılan presiometre deneylerinden elde edilen veriler EK-4’de. Deformasyonların olmadığı kesimde seçilmiş olan bu lokasyonda yer alan flişlerin, yüksek mukavemet parametrelerine (Limit Basınç (Pl*) =34-40 kg/cm2, Menard Elastik Modül (Ep)=550-1500 kg/cm2) sahip oldukları görülmüştür. Dolayısıyla bu kesimde herhangi bir sorunla karşılaşılmamıştır.

Deformasyon sorunların en fazla yaşandığı U-PRSK-2 nolu lokasyonda ise birimin mukavemet parametrelerini  ve gevşeme zonunun tespiti amacıyla, 45o ışınsal olmak üzere açılan 4 adet kuyuda sistematik olarak presiometre deneyleri yapılmıştır. Presiometre deney verilerinden  galeri çevresinde yaklaşık 3 metrelik bir zonun tamamen gevşediği (Pl*=3-9 kg/cm2, Ep=50-60 kg/cm2) saptanmıştır (EK-4).  Bu kesimde yer alan ileri derecede ayrışmış ve kaya özelliğini kaybetmiş olan bu zemin, galerinin kazımı sırasında daha da örselenmiştir. Presiometrik veriler kullanılarak (Pl*, Ep) 0.0-3.0 m zon için  cu= 0.8-2.0 kg/cm2,  =150-300 arasında bulunmuştur. Galeriye sızan suların bu zonun aşırı gevşemesinde en büyük etken olduğu düşünülmektedir.
Enjeksiyon galerisinde açılan E-PRSK-3 ve E-PRSK-4 nolu kuyularda da, aynı seviyelerde benzer sonuçlar elde edilmiştir (EK-4). Ayrıca, galeri çevresinde 10 m’lik kısımda da zayıf zonların (Pl*=5-13 kg/cm2, Ep=65-130 kg/cm2) varlığı tespit edilmiştir. İlk etapta bunların filişe ait kil bantlar olabileceği düşünülmüştür. Ancak, sondaj karotları incelendiğinde, litolojide pek fazla değişim göstermediği görülmüştür. Bu zayıf zonların kalın kil bantlarından ziyade, ikincil bir gevşeme zonu olduğu düşünülmektedir.

4.1.2. Drenaj Çalışmalarının Sonuçları

Galerilerin su gelen kesimlerinde drenaj delikleri açılarak, perfore borular yerleştirilmiş ve tünel çevresinde bulunan gözenek suları ve yer altı sularının dışarı atılması hedeflenmiştir. Enjeksiyon galerisinde açılan deliklerin lokasyonları ve delik boyları Çizelge 4.1’de, ulaşım galerisinde açılan deliklerin lokasyonları ve delik boyları Çizelge 4.2’de görülmektedir. Deliklerin açılma yönü Şekil 4.1’de sunulmuştur. Presiometre deneyi için açılan deliklere perfore boru yerleştirilmiş ve drenaj gibi çalışmaları sağlanmıştır.


Şekil 4.1. Drenaj deliklerinin açılma yönü


Çizelge 4.1. Enjeksiyon galerisinde açılan drenaj delikleri




Çizelge 4.2. Ulaşım galerisinde açılan drenaj delikleri




4.1.3. Deformasyon Ölçümlerinin Sonuçları

28.02.2002 tarihinde Marmara Denizi’nde oluşan ve baraj civarında hissedilen                4.8 şiddetindeki depremden sonra, 18.03.2002 tarihinde galeride yapılan kontrolde özellikle iksa ayaklarında eksene doğru sapmaların olduğu ve iksa ayaklarını birbirine bağlayan enine profillerin, yanal baskılar nedeniyle kabardığı ve kesitte en fazla        (0+169 km’de olmak üzere) 50 cm’ye yakın konverjansların olduğu gözlenmiştir. Bu deplasmanların izlenmesi amacıyla, 28.03.2002 tarihinden itibaren farklı kesitlerde, totalstation adlı aletle galeri kesitinin çeşitli bölgelerinde (Şekil 4.2) ölçüler alınmaya başlanmıştır. Ayrıca, sol sahil enjeksiyon galerisinde de 0+175 ile 0+221.56 km’ler arasında benzer şekilde aynı zemin özelliklerine sahip zonda 30 cm’ye varan deplasmanlar ölçülmüştür. 1 aylık deformasyon ölçüm periodları sonrasında enjeksiyon galerisi yan duvarlarında en fazla 4 cm ve ulaşım galerisi yan duvarlarında en fazla 6 cm deformasyon meydana geldiği ve deformasyonların devam ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca, galeri tabanlarının suyla bozulmasından dolayı (EK-4), galeri tabanlarında zemine gömülmeler (1 ayda enjeksiyon galerisinde 8 cm, ulaşım galerisinde  ise 6 cm) tespit edilmiştir. Ulaşım galerisinde deformasyon ölçümleri Çizelge 4.3’de, enjeksiyon galerisindeki deformasyon ölçüm sonuçları Çizelge 4.4’de sunulmaktadır. Y2 yönündeki deformasyonlar incelendiğinde de, tünel iksalarının aynı zamanda zemine gömüldüğü anlaşılmaktadır. Deformasyon ölçümleri halen devam etmektedir.

Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982

Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #3 : 28 Şubat 2009, 20:40:10 »
0

Şekil 4.2. Galeri kesiti ve deformasyon ölçüm noktaları


Çizelge 4.3. Ulaşım galerisindeki deformasyon ölçümleri




Çizelge 4.4. Enjeksiyon galerisindeki deformasyon ölçümleri




4.2. Laboratuvar Deneyleri Sonuçları

Çokal Barajı sol sahil galerilerindeki duraysızlıkların nedenlerini araştırmak amacıyla, kilin türü ve indeks özelliklerinin belirlenmesine yönelik çalışmalar yapılmıştır. Bu amaçla, bölgesince klasik yöntemlerle bozulmamış (UD) numuneler alınamamış, alınabilen bozulmuş (D) numuneler, XXV. Bölge Müdürlüğü Kalite Kontrol ve Laboratuvar Şube Müdürlüğü Merkez Laboratuvarına ve DSİ TAKK Dairesi Başkanlığı Laboratuvarlarına gönderilmiştir. Deney sonuçları EK-5’da topluca sunulmuştur.

Daha önce de değinildiği gibi, tünel zemininin sağlam kısımlarından ve deformasyonların oluştuğu kısımlarından bozulmuş numuneler alınabilmiştir. Her iki kısımdan da alınan bozulmuş numunelerle yapılan deneyler sonuçları değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonuçları Çizelge 4.5’ A ve B de görülmektedir.

Çizelge 4.5 (A)  Laboratuvar deney sonuçları (ortalama olarak verilmiştir EK-5))


*Yalnızca bir tek numunede yapılabildi
** Flişlerin kil veya killeşmiş seviyelerini temsil etmektedir.
*** Flişlerin killi,çakıllı kumlu seviyelerini temsil etmektedir

Çizelge 4.5. (B) Laboratuvar deney sonuçları değerlendirmesi



*Kilin türünü belirleyici deneyler yapılamamıştır. Ancak deney sonuçlarına (özellikle özgül ağırlık değerine2.7-2.8 gr/cm3) bakarak zeminin illit (2.64-3.0 gr/cm3)  türü kil olduğunu söylemek mümkün olmaktadır.

Çizelge 4.5’den görüldüğü gibi, galerilerdeki kabarmaların ve duraysızlıkların nedeni, fay kırık ve çatlaklarından gelen suyun, ileri derecede bozulmuş, ayrışmış killeşmiş flişle temas ederek zeminin şişmesine neden olmasıdır. Buna bağlı olarak 2.20 kg/cm2 ulaşabilen şişme basınçları tahkimat üzerinde etkili olmuştur. Ayrıca, her türlü ölçekteki depremlerde boşluk suyu basıncının artmasında etken olmuşlardır.

Analiz sonuçlarının olabildiğince hatasız elde edilebilmesi amacıyla, özel çakma yöntemine uygun numune tüpleriyle bozulmamış numune alınmasına karar verilmiştir. Ancak, gönderilen bozulmamış numuneler tüplerden sıkışma nedeniyle, deneylere (c, , E) uygun olacak şekilde çıkmamıştır. Numuneler tüplerden çıkarılamadığı için, tüpler kaynakla kesilerek çıkarılmıştır. Ancak, bu işlem sonrası, numunelerin deney yapmaya uygun olmadığına karar verilmiştir. Tek eksenli basma deneyi ise sadece 1 numunede yapılabilmiştir (EK-5).



Dolusavak kazısı sonrasında, ekseni verevine kesen Ece Fayı zonu üzerinde su çıkışı gözlenmiştir (Karabiber vd., 1999). Çıkan sudan 08/12/1999 tarihinde örnek alınmış      DSİ XXV Bölge Kalite Kontrol ve Laboratuvar sonuçlarına göre Elektriksel İletkenlik    4660 hos/cm, Toplam Çözünmüş Katılar ise 2990 mg/l değerleri saptanmıştır. Bu değerler, kaynağın madensuyu özelliğinde ve derin kökenli olduğunu göstermektedir.

Yıldırım, N. ve Gündüz, M. (2000), CO2 ve Rn/Tn anomalilerin birbirleri ile uyumlu olduğunu, su kaynağının EC değerlerinin (3980) yüksek ve dinamik CO2 emisyonu yapan madensuyu özelliği gösterdiğini, genelde bu tür madensularının derin dolaşımlı sular olup, derine uzanan kırık ve çatlaklar boyunca yüzeylendiğini, dolayısıyla Ece Fayının aktif olduğunu belirtmişlerdir.

Ayrıca, Balıkesir Bölgesince 23.07.2002 tarihinde XXV. Bölge Müdürlüğü, Kalite Kontrol ve Laboratuvar Şube Müdürlüğüne galerilerden gelen su numunesinin tahlilleri yaptırılmıştır. Ca ve Mg içeriği ve elektriksel iletkenlik değerlerinin yüksek çıkmasından dolayı, galerilere boşalan suların yukarıda belirtilen sular ile aynı kökenli olduğunu açıklamaktadır. Deney sonuçları EK-6’de sunulmuştur.

Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982


Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #4 : 28 Şubat 2009, 20:50:38 »
0
5. BİLGİSAYARDA MODELLEME ÇALIŞMALARI

Gerek etüt alanında yapılan çalışmaların gerekse de laboratuvar çalışmaları sonuçlarının değerlendirilmesinden sonra elde edilen parametreler, bir de bilgisayar ortamında değerlendirilmek istenmiştir. Bilgisayarda, tünel güzergah analizi ve tünele gelen yük analizi olmak üzere başlıca 2 analiz yapılmıştır.

5.1. Tünel Güzergahı Modellemesi ve Analizi

Gerek arazide, gerekse  büroda yapılan jeolojik incelemeler ve gözlemler  sonucunda, Çokal Barajı sol sahil galerilerinin, çok sayıda fayla kesildiği veya etkilendiği görülmüştür. Etüt alanında belirlenmiş fayların ve mevcut birimlerin doğrultu ve eğimlerinin, tünel güzergahına olan etkilerini daha sağlıklı görebilmek için, analizler bilgisayar ortamına taşınmıştır.

EK-2’de sunulan haritadaki faylar ve galeri güzergahları, Şekil 5.1’de görüldüğü gibi bilgisayar programına girilmiştir.


Şekil 5.1. Süreksizlik düzlemleri kutup noktalarının işlenmesi


EK-2’deki tüm faylar ve tünel güzergahları bilgisayar programına girildiğinde, kutup noktaları Şekil 5.1’de görülen şeklini almaktadır. Bu kutup noktalarının birbirine çok yakın olması tehlikeli  bir durumu işaret etmektedir.

Şekil 5.2’de kutup noktalarının hangi bölgelerde yoğunlaştığı, konturların çizimiyle  daha rahat görülebilmektedir. Bilgisayar programı, kutup noktalarının yoğunluğunu dikkate alarak bu konturları çizmektedir.



Şekil 5.2. Kutup noktaları konturlarının çizdirilmesi


Şekil 5.3’de görüntünün daha seçilebilir olması ve yoğunluk merkezinin daha iyi anlaşılabilmesi amacıyla, konturlar renklendirilmişlerdir. Şekil 5.3’ün sağ yanındaki menüde, kontur yoğunluklarının ve hangi rengin hangi yoğunluk yüzdesini temsil ettiği görülebilmektedir. Yoğunluk yüzdesi datalarından da anlaşılabileceği gibi, en yoğun konturlar % 33-38.5 ile, kırmızı renkle temsil edilen konturlardır.


Şekil 5.3. Konturların renklendirilmesi


Şekil 5.4’de en yüksek kontur yoğunluğa sahip bölgenin daha iyi görülebilmesi amacıyla, kontur içleri sahip oldukları yüzde değerince renklendirilmişlerdir.


Şekil 5.4. Kontur bölgelerinin değişik renklerle temsil edilmesi


Şekil 5.5’de, sadece kutup noktalarının değil, süreksizlik düzlemlerinin de konturları çizdirilmiştir. Çünkü, altere fliş gibi zeminlerde, kutup noktalarının birbirine olan yakınlığı analizlerin yorumlanması açısından yeterli olmamaktadır. Kutup ve süreksizlik düzlemleri konturlarının çizdirilmesi sırasında, her kutup noktasına bir numara verilmiştir. EK 2’de sadece süreksizlik sistemlerinin eğim doğrultuları verilmiştir. Süreksizlik sistemlerinin eğimlerini tespit etmeye yönelik detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Bundan dolayı, süreksizlik sistemlerinin birbiriyle karşılaştırmasının yapılabilmesi amacıyla, bütün sistemlerin eğim açısının 30 olduğu kabul edilmiştir.


Şekil 5.5. Süreksizlik düzlemleri konturlarının çizdirilmesi


Şekil 5.5’de çizdirilen kutup noktalarının ve konturlarının, EK-2’de görülen süreksizlik sistemlerinden hangisini temsil ettiği Çizelge 5.1’de verilmiştir

Çizelge 5.1.EK-2’de gösterilen fayların numaralandırılarak bilgisayar programına girilmesi


Şekil 5.5’de görüldüğü gibi, 1 nolu enjeksiyon galerisinin doğrultusu, sadece 2 nolu         F5 fayının doğrultusundan etkilenmektedir. Diğer süreksizlik düzlemlerinin doğrultusu, enjeksiyon galerisinin doğrultusuna herhangi bir olumsuz etki yapmamaktadır.

Ancak, 8 nolu ulaşım galerisinin doğrultusu söz konusu olduğunda, 4 nolu F2, 5 nolu F4,  7 nolu Ece ve 6 nolu var olduğu tahmin edilen fayların doğrultuları etkin rol almaktadır. Ulaşım galerisinin en fazla etkilendiği fayın etüt alanı içerisindeki en büyük fay olan Ece fayı olması da, ulaşım galerisi açısından pek çok olumsuzluğu beraberinde getirmiştir. Bu fay doğrultularının, ulaşım galeri doğrultusuyla hemen hemen aynı olması, zaten fay zonunun var olmasından dolayı mekanik özellikleri olumsuz etkilenmiş olan galeri ortam kayacı duraylılığının, iyice azalmasına neden olmuştur. 

Ulaşım galerisinin enjeksiyon galerisine oranla daha az duraylı olmasında, ulaşım galerisinin daha fazla fay zonundan etkilenmesinin de çok büyük rolü olduğu düşünülmektedir.

5.2. Tünel Yükü, Duraylılık, Deformasyon Modellemesi ve Analizi

Galerilere gelen yükün mümkün olduğunca doğru bir şekilde hesaplandığını kontrol edebilmek amacıyla, galeri geometrisi, zemin koşulları, malzeme karakteristikleri ve sınır koşulları bilgisayar programına tanıtılmıştır.

0 – 3 m kesimden presiometre deneyi verilerinden elde edilen ve bilgisayar programına girilen datalar Çizelge 5.2’deki sunulduğu gibidir:


Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982



Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #5 : 28 Şubat 2009, 21:00:10 »
0
Çizelge 5.2. Bilgisayar programına girilen datalar


Gerekli tüm dataların programa girilmesinden sonra yük, duraylılık ve deformasyon modellemeleri yapılarak, tünel için yaklaşık uygun şartların tespit edilmesi hedeflenmiştir.

İlk olarak Şekil 5.6’da görüldüğü gibi, bilgisayar programına tünel geometrisi tanıtılmıştır. Daha sonra görüntü sınırları belirtilmiştir.


Şekil 5.6. Bilgisayar programına galeri geometrisinin çizdirilmesi


Geometrik dataların girilmesinden sonra, tünel çevre kayacının mekanik özellikleri girilmiştir. Daha sonra, tecrübeye dayalı olarak, gerekli görülen sayıda eleman sayısı belirlenmiştir. Bu işlem de bittikten sonra, Şekil 5.7’de görüldüğü gibi ağ sistemi oluşturulmuştur.



Şekil 5.7. Galeri geometrisinde ağ sisteminin oluşturulması



Ağ sisteminin de oluşturulmasından sonra, hesaplama ve modelleme aşamasına geçilebilmektedir. Gerekli modellemelerin yapılması için program menülerinden “Compute” seçeneği aktifleştirilmiştir. Programın gerekli modellemeleri yapmasından sonra, sonuçlar incelenerek gerekli analizler yapılmıştır.

Şekil 5.8’de, düşey yöndeki en büyük asal gerilmeler görülebilmektedir.



Şekil 5.8. Galeri üzerine gelen düşey yöndeki en büyük asal gerilmeler

Ölçek incelenecek olursa, sarı renkli kısımlara 0-1 kg/cm2, yeşil renk ile temsil edilen bölgelere ise 1-2 kg/cm2, turkuaz renkli kısımlara 2-3 kg/cm2, mavi kısımlara 3-4 kg/cm2, mor kısımlara 4-5 kg/cm2 ve kırmızı kısımlara 5-6 kg/cm2 düşey yönde yük geleceği  görülebilmektedir.

Şekil 5.8’de görüldüğü üzere, tünele düşey yönde gelen en büyük gerilme mor renk ile temsil edilmiştir. Bu yük bindirmeleri en fazla tünel tavanında ve taban köşelerinde hissedilmektedir.

Şekil 5.9’da yatay yöndeki en büyük asal gerilmeler görülebilmektedir.
 


Şekil 5.9. Galeri üzerine gelen yatay yöndeki en büyük asal gerilmeler

Ölçek incelenecek olursa, sarı renkli kısımlara 0,5-1 kg/cm2, yeşil renk ile temsil edilen bölgelere ise 1-1,5 kg/cm2, turkuaz renkli kısımlara 1,5-2 kg/cm2, mavi kısımlara 2-2,5 kg/cm2, mor kısımlara 2,5-3 kg/cm2 ve kırmızı kısımlara 3-3,5 kg/cm2 düşey yönde yük geleceği  görülebilmektedir.

Şekil 5.9’da görüldüğü üzere, tünele yatay yönde gelen en büyük gerilme, yeşil renk ile temsil edilmiştir. Bu yük bindirmeleri en fazla tünel taban köşelerinde hissedilmektedir.

Şekil 5.10’da güvenlik katsayıları görülebilmektedir.



Şekil 5.10. Galerinin duraylılık katsayıları

Ölçek incelenecek olursa, sarı renkli kısımlarda güvenlik katsayısı 1-2, yeşil renk ile temsil edilen bölgelerde 2-3, turkuaz renkli kısımlarda 3-4, mavi kısımlarda 4-5, mor kısımlarda ise  5-<  olacağı görülebilmektedir.

Şekil 5.10’da görüldüğü üzere, galeri tavan ve tabanında ciddi anlamda tehlike söz konusu olmaktadır. Bilgisayar programında güvenlik katsayısının 1-2 arasında modellenmesi, bu kısımlarda çok ciddi deformasyon ve göçük riski bulunduğunu ve acilen ek tahkimat gerektiğini göstermektedir. Yeşil renk ile temsil edilen ve güvenlik katsayısı 2-3 arası tahmin edilen yan duvarlarda ise, ek tahkimat gerektiği anlaşılmaktadır.

Şekil 5.11’de yatay yöndeki en büyük yer değiştirmeler görülebilmektedir.
 
Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982

Çevrimdışı ozguryolcu

  • FM Yönetici
  • *
  • İleti: 7312
  • Liked: 49
  • İtibar: +16606/-1
  • Sayginlik Puani: 1530752
  • Sayginlik Derecesi:
  • Cinsiyet: Bay
  • Respect: +8
    • MADENCİLİK FORUM SİTESİ
Ynt: Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi
« Yanıtla #6 : 28 Şubat 2009, 21:04:25 »
0

Şekil 5.11. Galeride yatay yönde oluşabilecek yer değiştirmeler

Ölçek incelenecek olursa, sarı renkli kısımlarda en büyük yer değiştirme 1-2 cm, yeşil renk ile temsil edilen bölgelerde 2-3 cm, turkuaz renkli kısımlarda 3-4 cm, mavi kısımlarda       4-5 cm, mor kısımlarda 5-6 cm ve kırmızı kısımlarda ise 6-7 cm olacağı görülebilmektedir.

Şekil 5.11’de görüldüğü üzere, tünel yan duvarlarında en fazla 8 cm’lik bir yer değiştirme olacaktır. Sadece yük gerilimlerinin dikkate alınarak bulunan bu yer değiştirme miktarının, tünel yan duvarları açısından çok ciddi bir tehlike arz etmediği düşünülmektedir.

Şekil 5.12’de düşey yöndeki en büyük yer değiştirmeler görülebilmektedir




Şekil 5.12. Galeride düşey yönde oluşabilecek yer değiştirmeler

Ölçek incelenecek olursa, sarı renkli kısımlarda en büyük yer değiştirme 0,5-1 cm, yeşil renk ile temsil edilen bölgelerde 1-1,5 cm, turkuaz renkli kısımlarda 1,5-2 cm, mavi kısımlarda 2-2,5 cm, mor kısımlarda 2,5-3 cm ve kırmızı kısımlarda ise 3-3,5 cm olacağı görülebilmektedir.

Şekil 5.12’de görüldüğü üzere, tünel tavan ve taban duvarlarında en fazla 2,5 cm’lik bir yer değiştirme olacaktır. Şişmelerin dahil edilmeden sadece yük gerilimlerinin dikkate alınarak bulunan bu yer değiştirme miktarının, tünel tavan ve taban duvarları açısından çok ciddi bir tehlike arz etmediği düşünülmektedir.

6. SONUÇLAR

Çanakkale İli sınırlarındaki Çokal Barajı sol sahil enjeksiyon ve ulaşım galerilerinde görülen duraysızlıklarla ilgili yapılan çok yönlü çalışmalardan sonra aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır.

1-   Yapılan presiometre etütleri sonrası, galeri boşluğundan içlere doğru sağlam olan kısımlarda herhangi bir tehlikeli zonun oluşmadığı, ancak deformasyonların oluştuğu yaklaşık 3 metrelik galeri çevresinin tamamen bozulduğu ve gevşemiş olduğu tespit edilmiştir.

2-   Presiometre etütleri sonucunda, ileri derecedeki bozunmaların galeri tavanlarından daha çok, galeri tabanlarında oluştuğu belirlenmiştir. İleri derecede bozulmanın taban kısımlarında meydana gelmesinin, galeri içine sızmakta olan sudan kaynaklandığı anlaşılmıştır.

3-   Galeri içine sızan suyun galeri tabanlarını bozmasından dolayı, galeri taban kısımlarının taşıma gücünün olumsuz etkilendiği ve bundan dolayı da tahkimatının yavaş yavaş zemine gömüldüğü saptanmıştır. Galeri tabanının iyileştirilmemesi halinde, yapılacak ek tahkimatların galeri duraylılığını sağlayamayacağı düşünülmektedir.

4-   Yeterli drenaj sisteminin bir an önce yapılmaması halinde galeri etrafında gevşeme sınırları daha da artacaktır. Dolayısıyla etkili yüklerin oluşmasına neden olacaktır. Halihazırda galeri çevresindeki yaklaşık 3 m’lik kısım tamamen bozulmuş ve 9-11 metreler arasında ikincil gevşemeler ve ayrılmalar başlamıştır.

5-   Galeri kesitinin at nalı olması nedeniyle, galeri tabanına gelen yükler taban tahkimatına çok fazla basınç uygulamakta ve tahkimat elemanları bu basınçları karşılayamamaktadır.

6-   Deformasyonların görüldüğü galeri kısımlarından alınan numunelerde yapılan laboratuvar deneyleri sonrası, galeri zemininin orta şişebilen zemin türü olduğu tespit edilmiştir. Literatürde, bazı galerilerde şişme basınçlarının diğer gerilmelerden daha fazla olabileceğine değinilmektedir. Bundan dolayı, galeri içine sızan suların drene edilmesi konusu daha fazla önem kazanmaktadır.

7-   Bölgesinden edinilen bilgilere göre, sağ sahil galerileri için tünel yükü hesaplanırken Terzaghi Kaya Yükü Sınıflama Sistemine göre 4. sınıf kayaç nitelemeleri esas alınmış ve sol sahil galerileri için de aynı değerler kullanılmıştır. Buna göre, galeri üzerine gelen yük 0,3 – 0,7 kg/cm2 değerleri arasında değişmektedir. Ancak, galerilerde Şubemizce yapılan araştırmalar sonrası, sol sahil galerilerinin açılmış olduğu zeminin Terzaghi Kaya Yükü Sınıflama Sistemine göre, 6. sınıf kayaç olduğu tespit edilmiştir. Bu yaklaşıma göre, galeri üzerine yaklaşık 2,3 kg/cm2 yük geldiği hesaplanmıştır. Terzaghi Kaya Yükü Sınıflama Sistemine göre, 6. sınıf kayaçlarda yük yüksekliğinin yaklaşık 9-10 m olduğu tespit edilmiştir. Bu teorik yaklaşımın nümerik çalışmalarla uyum sağladığı ve yapılan presiometre deneylerinden galeri çevresinde 9-10 metrelik kısımlarda da gevşemelerin başladığı görülmüştür.

8-   RMR Kaya Kütlesi Sınıflama Sistemine göre puanlama yapıldığında, fay zonundaki galeri çevresi kayacının çok zayıf (12), sorunsuz kısımlarda ise zayıf kaya (31) olduğu tespit edilmiştir.

9-   Q sistemine göre yapılan analizlerde ise, tünelin tahkimat gereksini incelenmiştir.       Q sistemine göre, ortam kayacı oldukça zayıf, hem şişme hem de sıkışma özelliği gösterebilen kil türü malzeme olup, 20-60 cm şatkrit, 0,5 m aralıklarla sistematik kaya blonlaması gerektirmektedir.

10-    Bilgisayarda yapılan galeri güzergahı analizlerinde, enjeksiyon galerisinin    faylardan çok fazla etkilenmediği ancak, ulaşım galerisinin tabaka yönelimlerinden ve faylardan daha fazla etkilendiği görülmüştür.


11-    Bilgisayar ortamında yapılan yük analizi sonuçlarıyla (2-5 kg/m2) kaya sınıflama sistemleri sonrası elde edilen (2-3 kg/m2) galeri üzerine gelecek olan yük değerlerinin birbirini desteklemektedir. Bilgisayar programında, galeri geometrisini, malzeme jeoteknik parametrelerini ve aşırı bozulan zonlarının da dikkate almasından dolayı,  bazı noktalara daha fazla yük geldiği görülmüştür. Bilgisayar ortamında yapılan duraylılık analizlerinde, galeri tahkimatlarının acilen desteklenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

12-    Galeri içine sızan sulardan alınan numuneler üzerinde bölgesince 08.12.1999 ve 13.08.2002 tarihlerinde yapılan deneyler sonrası, sızıntı suyunun yüksek sertlik, yüksek elektriksel iletkenlik ve yüksek miktarda çözünmüş madde içerdiği tespit edilmiştir. Bu tür sular, galeri çevresinde yüzyıllarca depolanabildiği gibi, fay kırıklarından da sızarak gelebilmektedirler. Ayrıca, Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Enerji Hammadde Etüt ve Arama Dairesi Başkanlığı tarafından Toprak Gaz Ölçümleri yapılmıştır. Yıldırım, N. ve Gündüz, M. (2000), CO2 ve Rn/Tn anomalilerin birbirleri ile uyumlu olduğunu, su kaynağının EC değerlerinin (3980 hos/cm) yüksek ve dinamik CO2 emisyonu yapan madensuyu özelliği gösterdiğini, genelde bu tür madensularının derin dolaşımlı sular olup, derine uzanan kırık ve çatlaklar boyunca yüzeylendiğini, dolayısıyla Ece Fayının aktif olduğunu belirtmişlerdir.

13-    28.02.2002 tarihinde Marmara Denizi’nde oluşan ve baraj civarında hissedilen 4.8 şiddetindeki depremden sonra, galeri çevresindeki kayaç boşluk suyu basıncını arttırdığı ve bu basınç artışlarının da deformasyonları hızlandırdığı anlaşılmıştır.

7. ÖNERİLER

1-   Galeri ve tahkimat üzerine gelecek yük miktarı yeniden değerlendirilerek, tahkimat sistemi seçilmelidir. Galeri üzerine gelen yüklerin hesaplanması sırasında, şişme basınçlarının 2 kg/cm2 gibi değerlere ulaşabileceği de hesaplara katılmalıdır.

2-   Galeri kesiti büyüdükçe, galeri çevre kayacına gelen yükler artacaktır. Bundan dolayı, galeri içerisinde çalışacak olan iş makinalarını engellemeyecek şekilde ve galerinin açılış amaçlarını olumsuz etkilemeyecek boyutta daraltılması uygun olacaktır.

3-   Galeri içine sızan suların, bozulmuş olan zemine daha fazla olumsuz etki yapmaması için, drenaj çalışmalarına ağırlık verilmesi gerektiği düşünülmektedir. Bu nedenle acilen galeri içine drenaj sistemi kurulmalı ve suyun zemin içine sızmasına fırsat verilmeden uzaklaştırılmalıdır. Galeri tabanına belli bir eğimle beton dökülmesi, oldukça etkin bir yöntemdir. Taban betonunun bir veya her iki tarafına açılacak olan oluklar, sızıntı sularının etkin bir biçimde drene edilmesini sağlayacaktır. Çalışmayan drenaj deliklerinin yenilenmesi, su geliri olan deliklerin çevresinde takviye deliklerinin de delinmesinin yararlı olacaktır.

4-   Galeri kesitinin at nalı olması nedeniyle, galeri alt köşelerine ve tabanına gelen yükler (ikincil gerilmeler ve şişme, boşluk suyu basınçları) taban tahkimatına çok fazla basınç uygulamakta ve tahkimat elemanları bu basınçları karşılayamamaktadır. Galeri kesitinin dairesel geometriye dönüştürülmesi, galeri tabanını daha duraylı bir hale getirecektir.

5-   Kabaran kısımların sıyırma kazısıyla traşlanmasından sonra, kesitin dairesel geometriye dönüştürülmesi ve tabana invert betonunun atılmasıyla, galeri çevre kayacını ve tahkimatı oldukça rahatlatacaktır. Kabaran kısımların, traşlanmasından sonra, galeri ve tahkimat arasına sıkışabilen malzeme konması da tahkimata gelecek yükleri azaltacaktır. Galeri çeperiyle tahkimat arasına kireç enjeksiyonu yapılabilir. Kireç,  kilin şişme potansiyelini azaltmaktadır.

6-   Deformasyonların etkili olduğu kısımlarda, şatkrit ve tel kafes ile birlikte kaya bulunloma yönteminin sistematik bir biçimde uygulanması gerektiği düşünülmektedir. Ayrıca, tahkimat amacıyla kullanılan şatkrit kalınlığının gerekli görülen yerlerde daha kalınlaştırılması olumlu sonuçlar verecektir. Enjeksiyon ve ulaşım galerilerinin kesiştiği yerlerde gerilmelerin en kompleks ve etkili olduğu kesimlerdir. Bu nedenle, enjeksiyon ve ulaşım galerilerinin kesiştiği kesimde uygun ve yeterli ekstra tahkimat uygulanması gerekmektedir.

7-    Galeri ve tünellerde kaya yükünün hesaplanmasında Terzaghi Kaya Yükü Sınıflama Sistemi çoğu kez yetersiz kalmakta veya yanıltıcı olmaktadır. Bu nedenle tünel elemanlarının hesaplanmasında, kaya mekaniği ilkeleri esas alınmalıdır. Bunun için gerekli olan yerinde yapılacak (in-situ) deney ve ölçümlerinden kaçınılmamalıdır.

8-   Galeri tavan ve taban hareketlerinin bilinmesi ve galeri tahkimatı seçimi açısından, deformasyon ölçümleri büyük önem kazanmaktadır. Deformasyonların etkili olduğu kesimlerde zamana bağlı olarak konverjans ölçümleri yapılarak hareketler kontrol altında tutulmalıdır.

9-    Tahkimat amacıyla kullanılan -16 profili rijit bağlarının, bazı yerlerde yetersiz kaldığı görülmüştür. Bu kısımlarda tahkimat profil kesitinin arttırılması duraysızlıkları önlemede etkin olacaktır.

10-    Taban sularının etkisi ile taban zemini taşıma gücü yönünden olumsuz yönde etkilenmektedir. Buna bağlı olarak iksa temellerinde yer yer oturma-gömülme meydana gelmektedir. Bu nedenle iksalar, taban yüzeyi daha geniş betonarme sömeller üzerine oturtulması daha uygun olacaktır.

11-    Mevcut uygulama projesi temin edilemediğinden, yapılacak ıslah ve düzeltmeler daha detaylı ve kesin olarak belirtilememiştir. Bu nedenle, Projeci tarafından bu raporla sunulan unsurlar ve öneriler dikkate alınarak gereken düzeltmeler bir an önce yapılmalıdır.

Alıntı
1-    Bagualin, F., Jezequel, F.J., Shields, H., "Pressuremeter and Foundation Engineering", Trans. Tech. Publication, Clausthal, Germany, 1978.

2-    “Canadian Manual on Foundation Enginering”, Canada Printing and Publishing Ottowa, Canada, 1975.

3-    "The Menard Pressuremeter Interpretation and Application of Pressuremeter Test Results to Foundation Design", Sols Soils, No.26, Paris, 1975.

4-    Erdoğan, H., Baykal, İ., Erdem, İ.Ü., “Şanlıurfa-Tugay Komutanlığı Yerleşim Sahası Zemin Etüt Raporu”, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:110,

5-    Erdem, İ.Ü., Güven, M.M., “Çanakkale-Çokal Barajı Temel Zemini Sıvılaşma Analizi Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Kaya ve Zemin Mekaniği Şube Müdürlüğü, Rapor No:222, 2000.

6-    Tozak, A.Z., “Çanakkale-Gelibolu-Gökbüet Projesi Çokal Barajı Dolusavak Şevleri Jeoteknik Raporu”, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, DSİ XXV. Bölge Müdürlüğü, Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı, Balıkesir, 2000.

7-    Ulusay, R., “Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları:38, 4.Baskı, 2001.

8-    Tutluoğlu, L., Ünal, E., “Rock Mechanics”, Department of Mining Engineering Middle East Technical University, Ankara.



9-    Hoek, E., Bray, J.W., “Kaya Şev Stabilitesi”, TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları, 3.Baskı, 1995.

10-    Birön, C., Arıoğlu, E., “Madenlerde Tahkimat İşleri ve Tasarımı”, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi, Birsen Kitapevi, İstanbul, 1980

11-    “Tünellerin Projelendirilmesi ve İnşası Semineri”, DSİ, Cilt 1-2, Adana, 1986

12-    Edited by, Paşamehmetoğlu, A.G., Kawamoto, T., Whittaker, B.N., Aydan, Ö., “Assesment And Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering”, Proceeding of The International Symposium on Assesment and Prevention of Failure Phenomena in Rock Engineering, Istanbul, Turkey, 1993

13-    Stacey, T.R., Page, C.H., “Practical Handbook for Underground Rock Mechanics”, Trans Tech Publications, Vol. 12, 1986

14-    Bieniawski, Z.T., “Rock Mechanics Design in Mining and Tunnelling”, A.A. Balkema Publisher, 1984

15-    Obert, L., Duvall, W.I., “Rock Mechanics and The Design of Structures in Rock”, John Wiley and Sons, Inc, 1967

16-    Habib, P., “An Outline of Soil and Rock Mechanics”, 1982


GoogleTagged - Etiketler

 


Tünellerde Güzergah ve Yük Analizi Related Topics

istanbulda 3üncü köprü güzergahında bulunan taşocaklarımızı satıyoruz
3üncü köprü güzergahında kalan 4 ad arama 1 ad.işletme ruhsatlı taşocağı ruhsatlarımızı çok uygun fiyattan devir edeceğiz.isteni... Continue..

Gösterim: 215 - Yanıt: 0 - Başlatan:turkmine
Neden Risk Analizi Yapmalıyız.?
- Mevzuat yönünden,- Sağlayacağı psiko-sosyal ve ekonomik yararlar yönünden- İşletme açısından yararları- Ülke açısındanMEVZUAT ... Continue..

Gösterim: 475 - Yanıt: 1 - Başlatan:helbir
Pdf Formatında Elek Analizi Deney Föyü
Pdf Formatında Elek Analizi Deney Föyü ELEK ANALİZİ DENEY FÖYÜ1. GirişDoğada bulunan veya işlenmiş malzemeler dağılmış formda bu... Continue..

Gösterim: 1288 - Yanıt: 0 - Başlatan:ozguryolcu
Maden analizi nerede yaptırılır
Maden konusu ile ilgileniyorum ama bu konuda çok yeniyim. Bir sahadan aldığım krom cevheri örneklerinin analizini İstanbul'da ne... Continue..

Gösterim: 887 - Yanıt: 1 - Başlatan:ofbilge
Elek Analizi (granülometri) Deneyi
Elek Analizi (granülometri) Deneyi 1. Elek Analizi (Granülometri)  DeneyiGranülometri deneyi veya elek analizi birbirini izleyen... Continue..

Gösterim: 759 - Yanıt: 0 - Başlatan:ozguryolcu